Ιστορία Δήμου Νεμέας

Ταξίδι στο Παρελθόν

Η Νεμέα μέχρι το 1923 ονομαζόταν Άγιος Γεώργιος από την ομώνυμη βυζαντινή εκκλησία ,από το οποίο πήρε και το όνομά της η διασημότερη οινική ερυθρή ποικιλία της Ελλάδας, το Αγιωργίτικο. Το όνομα Νεμέα αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1840 με την δημιουργία του δήμου Νεμέας και καθιερώθηκε στην πόλη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η αρχαία Νεμέα ήταν ένας σημαντικός χώρος στην αρχαιότητα εξαιτίας του πολύ γνωστού μύθου του Ηρακλή και του λιονταριού της Νεμέας . Ωστόσο, η περιοχή ήταν ιδιαίτερα σημαντική από τον 6ο ως τον 3ο αιώνα π.Χ. εξαιτίας των αγώνων της Νεμέας, τα Νέμεα, αθλητικοί- θρησκευτικοί αγώνες που αποτελούσαν μέρος του κύκλου των Πανελλήνιων αγώνων της εποχής μαζί με τους αγώνες στους Δελφούς, τον Ισθμό και στην Ολυμπία. Απο το 1996 , χάρη στις προσπάθειες τόσο της Δήμου Νεμέας όσο και της Αμερικάνικης Αρχαιολογικής Σχολής , οι αγώνες αναβίωσαν ύστερα από 2.300 χρόνια.
Η πόλη πήρε μέρος σε όλους σχεδόν τους πολέμους ανάμεσα σε Αθήνα και Σπάρτη ενώ θεωρείται το μέρος της τελευταίας νίκης των Σπαρτιατών επί των Αθηναίων.,

Η Νεμέα πήρε το όνομά της από τη Νύμφη Ναϊάδα, κόρη του μυθικού ποταμού Ασωπού.
Η αρχαία Νεμέα ήταν ένας σημαντικός χώρος στην αρχαιότητα εξαιτίας του πολύ γνωστού μύθου του Ηρακλή και του λιονταριού της Νεμέας.
Σύμφωνα με το μύθο ο Ηρακλής ολοκλήρωσε το πρώτο του άθλο νικώντας το λιοντάρι , και σκοτώνοντας το με γυμνά χέρια καθώς το δέρμα του ήταν φτιαγμένο απο χρυσάφι και κανένα όπλο δεν ήταν ικανό να το διαπεράσει. Κατά την πάλη, το λιοντάρι έγδαρε τον Ηρακλή , και έτρεξε το αίμα του το οποίο έβαψε τα σταφύλια που βρίσκονταν εκεί , δίνοντας τους το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα που χαρακτηρίζει και κάνει μοναδικό το Νεμεάτικο κρασί.

 

-Ηρακλή, του είπε μια μέρα ο Ευρυσθέας, έμαθα ότι είσαι πολύ δυνατός και αψηφάς τους κινδύνους. Για να μείνεις μαζί μου στην Τίρυνθα, θέλω να κάνεις δέκα άθλους. Δέχεσαι τους όρους μου;-Ναι, του απάντησε χωρίς τον παραμικρό δισταγμό ο Ηρακλής. Θα κάνω ό,τι μου ζητήσεις.

-Ωραία. Άκουσε λοιπόν ποιος είναι ο πρώτος άθλος σου: Στα γειτονικά βουνά της Νεμέας υπάρχει ένα τρομερό λιοντάρι που κατασπαράζει ζώα και ανθρώπους. Λένε πως το λιοντάρι αυτό φρουρούσε το παλάτι της θεάς Σελήνης και μια μέρα πάνω στο θυμό της το κλώτσησε και το πέταξε στη γη. Άλλοι λένε πως είναι παιδί της φρικτής Έχιδνας, που είναι μισή φίδι και μισή γυναίκα. Ε, λοιπόν αυτό το λιοντάρι θέλω να σκοτώσεις και να μου φέρεις το δέρμα του.

-Θα γίνει το θέλημά σου, του απάντησε ο Ηρακλής.

Πήρε το ρόπαλό του σαν μοναδικό όπλο και βγήκε από το παλάτι ενώ πίσω του ο Ευρυσθέας έτριβε τα χέρια του από χαρά γιατί ήταν σίγουρος πως ο ανιψιός του δεν θα γύριζε ζωντανός. Κι αυτό επειδή οδηγημένος από τη θεά Ήρα φοβόταν ότι ο Ηρακλής θα του έπαιρνε το θρόνο.

Ο Ηρακλής έφτασε νύχτα στα βουνά της Νεμέας και ζήτησε φιλοξενία στην καλύβα ενός βοσκού. Όταν του είπε πως είχε έρθει να σκοτώσει το λιοντάρι, ο βοσκός έβαλε τα κλάματα.

-Μακάρι να μπορούσες να το σκοτώσεις, του είπε. Γιατί αυτό το καταραμένο έφαγε πριν λίγες μέρες το μονάκριβο παιδί μου.

-Μήπως ξέρεις πού θα μπορέσω να το βρω; τον ρώτησε ο Ηρακλής.

-Ναι. Μένει σε μια σπηλιά, στην πιο ψηλή κορυφή του βουνού. Θα

σε οδηγήσω αύριο ως εκεί και αν σε βοηθήσει ο Δίας θα μπορέσεις να το σκοτώσεις.

Το πρωί ο Ηρακλής με τη βοήθεια του βοσκού έφτασε στη σπηλιά. Πρόσεξε τότε ότι η σπηλιά αυτή είχε δύο τρύπες. Έφραξε τη μια για να μη μπορεί να βγει το λιοντάρι και με θάρρος, κρατώντας το ρόπαλό του, μπήκε από την άλλη τρύπα. Προχώρησε σιγά-σιγά και με προσοχή. Ξαφνικά το τρομερό λιοντάρι που παραμόνευε πίσω από ένα βράχο, τινάχτηκε σαν σαΐτα καταπάνω του. Ο Ηρακλής που είχε σηκώσει ψηλά το ρόπαλο, το κατέβασε με δύναμη. Το φοβερό ζώο ζαλίστηκε από το δυνατό χτύπημα και τότε ο Ηρακλής το γράπωσε από το λαιμό. Άνθρωπος και ζώο πάλεψαν αρκετή ώρα. Τα ατσάλινα χέρια του Ηρακλή έσφιγγαν συνέχεια το λαιμό του λιονταριού, ώσπου κατάφερε να το πνίξει.

Έσυρε τότε το λιοντάρι έξω από τη σπηλιά, έβγαλε το δέρμα του και ξεκίνησε για την Τίρυνθα. Πριν μπει στο παλάτι φόρεσε το δέρμα και όταν τον είδε ο Ευρυσθέας, έτρεξε και χώθηκε σε ένα πιθάρι για να γλιτώσει, γιατί νόμισε πως μπήκε στο παλάτι του το ίδιο το λιοντάρι της Νεμέας!

Όταν πια κατάλαβε το αστείο του Ηρακλή, έτριξε με θυμό τα δόντια του.

"Δεν ξέρω πως τα κατάφερες να γλιτώσεις", είπε με το νου του, "αλλά τώρα σου ετοιμάζω κάτι που το λιοντάρι της Νεμέας θα μοιάζει με παιχνιδάκι μπροστά του".

Πηγή

Υπό το όνομα Νεμέα στην αρχαιότητα δεν υπήρχε οικισμός. Ο χώρος που περιβάλλει το ιερό με το στάδιο , τον ιππόδρομο και τα οικήματα που εξυπηρετούσαν τους αγώνες ζωντάνευε κάθε δυο χρόνια με τα πλήθη που συνέρρεαν από τις πόλεις με τα Νέμεα.
Ιστορικό κέντρο της περιοχής ήταν η Αρχαία Φλιούς που έζησε από τα μυθικά βάθη των προϊστορικών χρόνων μέχρι και τον 10ο αιώνα μ.Χ.

Στους Ομηρικούς χρόνους η Φλιούς ήταν γνωστή με το όνομα Αιρεθυρέα (θελκτική) που κατά την μυθολογία ήταν κόρη του γενάρχη ¶ραντα , ο οποίος θεωρείται πολύ αρχαιότερος του Πελασγού. Από τον Αργοναύτη ηρώα της Φλία , τέκνο του Διόνυσου και της Αριάδνης , πήρε το κατοπινό της όνομα. Ο Παυσανίας βρήκε τον Φλιούντα σε μέτρια ακμή με πολλούς ναούς , αγάλματα και ιερά , μάρτυρες πανάρχαιας λατρείας όπως ο ναός της Δήμητρας και της κόρης.

Το 1925 ο Μπλέγκεν έφερε στο φως ευρήματα της νεολιθικής περιόδου αλλά και των ιστορικών χρόνων. Αποκαλύφτηκαν τα χαμηλότερα εδώλια του θεάτρου , τα θεμέλια της σκηνής , τα σχεδόν συνεχόμενα προς το νότο θεμέλια του λεγόμενου «παλατιού» και ένα κομμάτι αναλληματικού τοίχου ισοδομικά χτισμένου με μεγάλες ορθογώνιες πέτρες. Όλοι οι δρόμοι για την Αρκαδία περνούσαν από την Φλιούντα. Στην ακμή του αριθμούσε περίπου 15.000 κατοίκους.

 

Νέμεα ή Νέμεια

Τα Νέμεα ή Νέμεια ήταν αθλητικοί αγώνες που διεξάγονταν στην Νεμέα κατά την αρχαιότητα. Οι αγώνες αυτοί καθιερώθηκαν το 573 π.Χ. προς τιμήν του Δία, ιερό του οποίου υπήρχε στη Νεμέα και λάμβαναν μέρος στο στάδιο μήκους 178 μέτρων και χωρητικότητας 40.000 θεατών. Τα Νέμεα με γυμνικούς και ιππικούς αγώνες ήταν από τις πιο σημαντικές αθλητικές διοργανώσεις της αρχαίας Ελλάδας μετά τα Πύθια, τα Ολύμπια και τα Ίσθμια. Με την ίδια ονομασία διεξάγονται από το 1996 στο αρχαίο στάδιο της Νεμέας διεθνείς αθλητικοί αγώνες.

https://korinthiaguide.com

Το καλοκαίρι του 1996 , χάρη στις προσπάθειες τόσο της Δήμου Νεμέας όσο και της Αμερικάνικης Αρχαιολογικής Σχολής , οι αγώνες αναβίωσαν ύστερα από 2.300 χρόνια.

Θεωρείται παγκόσμια αθλητική γιορτή που επιχειρεί να αποκαταστήσει αυθεντικά τη σύνδεσή του σήμερα με το αρχαίο ελληνικό αθλητικό ιδεώδες.

¶τομα από 12 έως 88 χρόνων , ανεξάρτητα από φύλο , χρώμα , πεποιθήσεις , επιδόσεις , απαλλαγμένα από το άγχος της πρωτιάς ή της διάκρισης , έρχονται στα Νέμεα ως θεατές , αθλητές , για να νοιώσουν τη χαρά της συμμετοχής , την αίσθηση της συναδέλφωσης λαών και ανθρώπων , το μεγαλείο της ευγενούς άμιλλας.

Όλα γίνονται λιτά , αυστηρά , τελετουργικά , χωρίς ακρότητες.
Τα Νέμεα είναι πρόκληση και πρόσκληση για τον άνθρωπο του σήμερα. Τα Νέμεα, ήταν πανελλήνιος γιορτή προς τιμή του Διός στην κοιλάδα της Νεμέας, που βρισκόταν μεταξύ των πεδιάδων των Κλεωνών και του Φλιούντος.

Οι Αργείοι αρχηγοί ίδρυσαν τα Νέμεα προς τιμή του. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή τα Νέμεα ιδρύθηκαν από τον Ηρακλή σε ανάμνηση της νίκης του κατά του λέοντος της Νεμέας.Σύμφωνα με την παράδοση, η περιοχή αυτή επιλέχτηκε ως τόπος εορτασμού των Νεμέων από τον Αργείο βασιλιά ¶δραστο, επειδή στο σημείο εκείνο κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των Επτά επί Θήβαις, συνάντησε τη βασίλισσα της Λήμνου Υψιπύλη με το γιο της Οφέλτη, γιο του ιερέως της Νεμέας Λυκούργου, και οδηγήθησαν από αυτόν σε γειτονική πηγή επειδή διψούσαν. Ένα φίδι όμως δάγκωσε τον Οφέλτη και πέθανε.

Τα Νέμεα γιορτάζονταν κάθε δύο χρόνια, το δεύτερο και τέταρτο έτος εκάστης Ολυμπιάδος, το μήνα Εκατομβαιώνα. Οι αγώνες διεξάγονταν εντός του ιερού χώρου του Ναού του Νεμείου Διός όπου υπήρχε ιππόδρομος και στάδιο.

Οι αγώνες διαρκούσαν πολλές ημέρες και - όπως σε όλες τις πανελλήνιες εορτές - επικρατούσε εκεχειρία. Μετά τη θυσία στο Νέμειο Δία, άρχιζαν τα γυμνικά και ιππικά αγωνίσματα, τα οποία ήταν στάδιο, δόλιχος, δρόμος ίππειος, δρόμος οπλιτών, πάλη, πυγμή, παγκράτιο, πένταθλο, άρμα. Για τους γυμνικούς αγώνες υπήρχαν τρεις κατηγορίες αθλητών, παιδιά, έφηβοι και άνδρες. Επίσης η γιορτή ήταν εμπλουτισμένη με αγώνες μουσικούς και δραματικούς, ενώ το έπαθλο των νικητών ήταν στεφάνι από χλωρό σέλινο.

Αρχικά αγωνοθέτες των Νεμέων ήταν οι Κλεωνείς, επειδή ο τόπος εκείνος ανήκε στη δικαιοδοσία των Κλεωνών. Αργότερα όμως, από το 460 της αρχαίας χρονολόγησης ανέλαβαν τη διεξαγωγή της γιορτής οι Αργείοι.
Νέμεα επίσης διεξάγονταν στα Μέγαρα, στην Αίτνα της Σικελίας και στην Αγχίαλο της Θράκης.

Σχέδιο του Σταδίου με αναπαράσταση του βόρειου άκρου του.

Το αρχαίο Στάδιο της Νεμέας κατασκευάστηκε περί το 330 π.Χ., όταν οι αγώνες επέστρεψαν από το Άργος. Έχει ομοιότητα με άλλα στάδια της Πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου, όπως αυτά της Ολυμπίας και της Αθήνας, τα οποία εν μέρει εκμεταλλεύονταν τη μορφή του φυσικού εδάφους και εν μέρει ήσαν τεχνητά. Στην περίπτωση της Νεμέας, η νότια κυρτή απόληξη ήταν σκαμμένη μεταξύ δύο κορυφογραμμών που κατευθύνονταν προς βορρά του λόφου της Ευαγγελίστριας και το βόρειο άκρο του εδραζόταν σε τεχνητό επίχωμα, κατασκευασμένο από τα χώματα της εκσκαφής στο νότιο τμήμα.

Σχεδιαστική αναπαράσταση του στίβου κατά τη διεξαγωγή αγώνα δρόμου μεγάλης απόστασης (δόλιχος).

Το συνολικό μήκος του στίβου, όπως και σε άλλους αρχαίους στίβους, ήταν 600 πόδια. Στην πραγματικότητα, η λέξη στάδιο αρχικώς σήμαινε εννοιολογικά μονάδα μήκους  ίση με 600 πόδια. Το πόδι ωστόσο διέφερε σε μήκος από τόπο σε τόπο. Στην Ολυμπία ήταν ίσο με 0,32 μέτρα. Στη Νεμέα ισοδυναμούσε με 0.297 μέτρα (όσο περίπου και το πόδι στους Δελφούς). Έτσι, το συνολικό μήκος του στίβου στη Νεμέα ήταν 178 μέτρα, σε αντιδιαστολή με της Ολυμπίας, που ήταν 192 μέτρα.  Εδώ εντοπίζεται μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ του αρχαίου και του σύγχρονου αθλητισμού. Στην πρώτη περίπτωση οι αγώνες διεξάγονταν σε συγκεκριμένη μέρα και σε συγκεκριμένο τόπο, χωρίς καταγραφή χρονικών επιδόσεων. Αυτό που είχε καθοριστική σημασία ήταν ότι ο κάθε αθλητής συμμετείχε αποδεχόμενος τους ίδιους τοπικούς κανόνες και συνθήκες και ανταγωνιζόταν μόνο τους άλλους αθλητές και όχι το χρονόμετρο. Πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι μόνο ο πρώτος νικητής αναγνωριζόταν. Η δεύτερη θέση και η τελευταία θέση είχαν την ίδια ακριβώς αξία.

Πηγή 

Αρχαίες Κλεωνές

Στις αρχαίες Κλεωνές και αφού προσπεράσετε το σημερινό χωριό , ανάμεσα στα αμπέλια , θα συναντήσετε το Ναό του Ηρακλή που στήθηκε για τον άθλο του με το λιοντάρι. Και εδώ η σκαπάνη τηρεί σιγή ιχθύος παρότι , σύμφωνα με την παράδοση , οι τάφοι του Εύρυτου και του Κτέατου πρέπει να βρίσκονται εδώ και οι Κλεωνές ήταν ισχυρή και ακμάζουσα πολιτεία.

Στην είσοδο της Νεμέας , αριστερά , στον απότομο βράχο που υψώνεται επιβλητικά , βρίσκεται εναρμονισμένη με την πέτρα η Παναγιά του Βράχου , που η ιστορία της συνδέεται με την παλαιότερη και πολυθρύλητη Μονή και Επισκοπή Πολυφέγγους , κτισμένη τουλάχιστον το 1633 σύμφωνα με τη σφραγίδα της.

Η είσοδος της Μονής είναι λιθόκτιστη , καμαρωτή με τη δυτική της πλευρά να αγγίζει τον βράχο και την αριστερή να στηρίζεται σε τοίχο. Αξίζει επίσης να αναφερθεί το ασκηταριό του Πολυφέγγους που βρίσκεται σφηνωμένο μέσα στη σπηλιά της κορυφής του προβούνου , με τοιχογραφίες της Υπαπαντής του Κυρίου και του Αγίου Γεωργίου , του 11ου - 12ου αιώνα.

Στον Αγιο Νικόλαο , μονή που κτίστηκε το 1700 , σώζεται σήμερα το ανακαινισμένο εκκλησάκι και η παλαιά εικόνα (1792) του Αγίου Νικολάου.

Στην έξοδο της Νεμέας συναντάτε το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου , άμεσα συνδεδεμένο με την εκκλησιαστική ιστορία της περιοχής. Μονόχωρο , με κεραμοσκεπή στέγη , ξύλινο τέμπλο και θαυμάσιες εικόνες , φιλοτεχνημένες το 1932 , αποτελεί ένα από τα στολίδια και τα καμάρια της Νεμέας.

Συνεχίζοντας την περιπλάνηση ο επισκέπτης , διασχίζοντας τους φημισμένους αμπελώνες της Νεμέας και απολαμβάνοντας μια ωραία διαδρομή ακολουθώντας την κοίτη του Ασωπού , φτάνει στο χωριό Λεόντιο που θεωρείται ιδανικός τόπος για το Αγιωργίτικο (330 μ. υψόμετρο) , ένα κρασί που σκλαβώνει τις αισθήσεις με την πρώτη δοκιμή.

Άρωμα βανίλιας , γεύση φραγκοστάφυλου , αίσθημα μεταξιού θα σας πλημμυρήσουν απρόβλεπτα.

Το Λεόντιο είναι η περιοχή που δίνει περισσότερο από το 1/4 της Νεμεάτικης παραγωγής. Ο όμορφος ξενώνας , δωρεά του Γεωργίου Μπεκιάρη , είναι ιδανικός και αν αποφασίσετε να διανυκτερεύσετε , εκεί θα βρείτε σίγουρα φιλοξενία.

Περισσότερα για τον Δήμο Νεμέας

Municipality Of Nemea

Περισσότερα Για Τον Νομό

Αξιοθέατα

Δραστηριότητες

Παραλίες Κορινθίας